BPC-157 — Body Protection Compound-157

BPC-157 (Body Protection Compound-157) to syntetyczny pentadekapeptyd składający się z 15 aminokwasów, będący fragmentem naturalnego białka ochronnego izolowanego z soku żołądkowego. Od lat 90. XX wieku BPC-157 pozostaje jednym z najintensywniej badanych peptydów w kontekście procesów naprawczych tkanek w modelach zwierzęcych i hodowlach komórkowych. Substancja przeznaczona wyłącznie do zastosowań badawczych (Research Use Only). Przeglądaj dostępne warianty BPC-157 poniżej lub dowiedz się więcej o tym peptydzie i jego potencjale badawczym.

Czym jest BPC-157?

BPC-157 (Body Protection Compound-157) to pentadekapeptyd o sekwencji Gly-Glu-Pro-Pro-Pro-Gly-Lys-Pro-Ala-Asp-Asp-Ala-Gly-Leu-Val, po raz pierwszy opisany w latach 90. przez zespół badawczy prof. Predaga Sikiriča z Uniwersytetu w Zagrzebiu. Peptyd ten stanowi fragment większego białka BPC (Body Protection Compound), które występuje naturalnie w soku żołądkowym człowieka i innych ssaków.

W odróżnieniu od wielu peptydów badawczych, BPC-157 wykazuje niezwykłą stabilność w roztworach wodnych, również w środowisku o niskim pH — co jest rzadkością wśród peptydów o takiej masie cząsteczkowej (około 1419 Da). Ta stabilność czyni go szczególnie interesującym obiektem badań in vitro.

Mechanizm działania BPC-157 na poziomie molekularnym nie został w pełni wyjaśniony, jednak w literaturze naukowej opisywany jest jego wpływ na szlak NO (tlenku azotu), interakcje z systemem dopaminowym oraz modulacje ekspresji czynników wzrostowych, w tym VEGF (czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego) i EGF (nabłonkowy czynnik wzrostowy). Badania na modelach zwierzęcych (szczury Wistar, myszy C57BL/6) wskazują na udział BPC-157 w procesach angiogenezy, proliferacji fibroblastów oraz modulacji odpowiedzi zapalnej na poziomie tkanek.

BPC-157 nie jest lekiem, suplementem diety ani produktem leczniczym — jest substancją przeznaczoną wyłącznie do badań naukowych.

Dostępne warianty BPC-157

Który wariant BPC-157 wybrać?

W ofercie One Peptides dostępne są dwie formy BPC-157, które różnią się zarówno postacią, jak i potencjalnym zastosowaniem badawczym.

BPC-157 10 mg (Liofilizat) to klasyczna forma peptydu przeznaczona do rekonstytucji w odpowiednim rozpuszczalniku. Sprawdzi się w standardowych protokołach badawczych in vitro na kulturach komórkowych oraz w eksperymentach in vivo na modelach zwierzęcych. Liofilizat zapewnia elastyczność w przygotowywaniu roztworów o dowolnym stężeniu, co jest istotne w badaniach wymagających precyzyjnego dawkowania.

BPC-157 ARG 60 caps (Kapsułki) to forma doustna zawierająca BPC-157 w postaci arginianu. Ten wariant jest szczególnie interesujący dla zespołów badawczych analizujących biodostępność peptydu po podaniu doustnym oraz stabilność BPC-157 w środowisku przewodu pokarmowego. Forma kapsułkowa ułatwia projektowanie protokołów badawczych wymagających powtarzalnego dawkowania doustnego.

Niezależnie od wybranej formy, BPC-157 wykazuje dobrą stabilność. Liofilizat po rekonstytucji należy przechowywać w temperaturze 2–8 stopni Celsjusza i zużyć w ciągu kilku dni, lub podzielić na alikvoty i zamrozić w -20 stopni Celsjusza. Kapsułki przechowywać zgodnie z zaleceniami na opakowaniu.

Czym BPC-157 różni się od podobnych peptydów?

BPC-157 vs TB-500

TB-500 (Thymosin Beta-4) to peptyd o masie około 4963 Da, znacznie większy niż BPC-157. Oba peptydy są badane w kontekście procesów naprawczych w modelach zwierzęcych, jednak ich mechanizmy działania różnią się zasadniczo. BPC-157 oddziałuje przede wszystkim przez szlak NO i modulacje czynników wzrostowych (VEGF, EGF), podczas gdy TB-500 angażuje szlaki aktynowe i promuje migracje komórek. W literaturze naukowej niektóre protokoły badawcze opisują równoległe stosowanie obu peptydów w modelach zwierzęcych. Zobacz kategorię: TB-500

BPC-157 vs GHK-Cu

GHK-Cu (miedź-peptyd glicylo-histydylo-lizyna) to tripeptyd naturalnie występujący w osoczu krwi, badany głównie w kontekście procesów remodelingu tkanki łącznej i ekspresji genów związanych z macierzą zewnątrzkomórkową. BPC-157 i GHK-Cu należą do różnych klas funkcjonalnych — pierwszy jest peptydem ochronnym pochodzącym z soku żołądkowego, drugi regulatorem macierzy zewnątrzkomórkowej związanym z jonem miedzi. Ich profile badawcze są komplementarne. Zobacz kategorię: GHK-Cu

FAQ — Najczęściej zadawane pytania

1. Czym jest BPC-157 i skąd pochodzi?
BPC-157 to syntetyczny pentadekapeptyd będący fragmentem naturalnego białka ochronnego izolowanego z soku żołądkowego. Został po raz pierwszy opisany w latach 90. XX wieku na Uniwersytecie w Zagrzebiu. Jest dostępny jako syntetyczny odpowiednik do zastosowań wyłącznie badawczych.

2. Jakie obszary badawcze obejmuje BPC-157?
BPC-157 jest przedmiotem badań z zakresu biologii regeneracyjnej, angiogenezy, modulacji odpowiedzi zapalnej na poziomie tkanek oraz interakcji z układem dopaminowym i szlakiem tlenku azotu. Badania prowadzone są na modelach zwierzęcych i hodowlach komórkowych.

3. Czy BPC-157 jest lekiem lub suplementem diety?
Nie. BPC-157 oferowany w One Peptides jest substancją przeznaczoną wyłącznie do badań naukowych (Research Use Only). Nie jest produktem leczniczym, lekiem ani suplementem diety. Nie jest przeznaczony do jakiegokolwiek zastosowania klinicznego.

4. Dlaczego BPC-157 uważany jest za stabilny peptyd?
BPC-157 wykazuje nietypową dla peptydów stabilność w roztworach wodnych, w tym w środowisku kwaśnym (niskie pH). Ta cecha odróżnia go od wielu innych peptydów badawczych i sprawia, że jest stosunkowo łatwym obiektem w projektowaniu protokołów eksperymentalnych in vitro.

5. Jak przechowywać BPC-157?
Liofilizat przechowywać w temperaturze poniżej -20 stopni Celsjusza, w oryginalnym opakowaniu. Po rekonstytucji roztwór należy przechowywać w 2–8 stopni Celsjusza i zużyć w krótkim czasie lub podzielić na alikvoty i zamrozić.

Jakość i standardy w One Peptides

Wszystkie peptydy w ofercie One Peptides, w tym BPC-157, podlegają rygorystycznej kontroli jakości. Każda partia jest analizowana metodą HPLC (High-Performance Liquid Chromatography) w celu potwierdzenia czystości oraz spektrometrią mas (MS) w celu weryfikacji tożsamości cząsteczkowej.