W skrócie. Melanotan II i PT-141 pochodzą od tej samej cząsteczki wyjściowej — α-MSH, hormonu melanotropowego — i rozeszły się w przeciwnych kierunkach. Melanotan II
PT-141 (bremelanotyd) — analog α-MSH w badaniach klinicznych
PT-141 został opracowany przez zespół farmakologa Mac Hadleya na Uniwersytecie Arizony pracował nad syntetycznymi analogami α-melanocyte-stimulating hormone (α-MSH) — endogennego peptydu pochodnego proopiomelanokortyny, regulującego pigmentację skóry przez receptory MC1R w melanocytach. Hipoteza była praktyczna: stabilny analog α-MSH mógłby służyć jako alternatywa dla ekspozycji UV w indukcji opalenizny ochronnej. Tak powstał pierwszy z analogów — Melanotan I (afamelanotyd) — a wkrótce po nim zoptymalizowany Melanotan II, cykliczny heptapeptyd o wyższym powinowactwie do receptorów melanokortynowych.
W trakcie wczesnych prób z Melanotanem II prowadzonych pod kątem efektów pigmentacyjnych zespół zaobserwował coś niespodziewanego — część męskich uczestników raportowała epizody erekcji w ciągu kilku godzin po iniekcji. Obserwacja była zbyt powtarzalna, by ją zignorować. Zespół Hadleya wprowadził modyfikacje strukturalne, które miały rozdzielić aktywność melanogeniczną od działania centralnego na funkcje seksualne. Tak narodził się PT-141 (Bremelanotide) — fragment 7 aminokwasów Melanotanu II z usuniętym końcowym łańcuchem amidowym, zachowujący wysokie powinowactwo do receptorów melanokortynowych ośrodkowych (głównie MC4R), ale wykazujący znacząco mniejszą aktywność wobec MC1R.
W ten sposób zarysowała się hipoteza melanokortynowej regulacji libido — pierwszego ośrodkowego mechanizmu agonistycznego wobec receptorów melanokortynowych pobudzającego funkcje seksualne, działającego niezależnie od układu naczyniowego, na którym opierają się inhibitory PDE5 (sildenafil, tadalafil, wardenafil). Bremelanotyd nie wpływa na napływ krwi do tkanek erekcyjnych — moduluje sygnał w jądrze przykomorowym podwzgórza i polu nakrywki brzusznej, ośrodkach centralnej regulacji motywacji i pożądania. Po dwóch dekadach prób klinicznych w 2019 roku FDA zarejestrowała bremelanotyd pod nazwą handlową Vyleesi dla wybranego wskazania u kobiet przedmenopauzalnych (Flibanserin/Addyi został wcześniej zarejestrowany w 2015 roku dla tego samego wskazania, ale działa przez 5-HT i dopaminę, nie przez receptory melanokortynowe). W Unii Europejskiej peptyd NIE uzyskał rejestracji EMA i w katalogu One Peptides dostępny jest wyłącznie jako odczynnik chemiczny do badań laboratoryjnych.
📖 Poniższy artykuł ma charakter edukacyjny i stanowi przegląd opublikowanej literatury naukowej o PT-141 (bremelanotyd). Część przytaczanych badań to próby kliniczne fazy II/III prowadzone w USA, na podstawie których FDA zarejestrowała bremelanotyd (Vyleesi) w 2019 roku w wybranym wskazaniu. W Unii Europejskiej peptyd nie jest zarejestrowany jako lek; w katalogu One Peptides dostępny jest wyłącznie jako odczynnik chemiczny do badań laboratoryjnych (Research Use Only). Tekst nie stanowi porady medycznej.
Czym jest PT-141 — sekwencja, struktura, pochodzenie
PT-141 (Bremelanotide) to syntetyczny cykliczny heptapeptyd o sekwencji:
Ac-Nle-cyclo[Asp-His-D-Phe-Arg-Trp-Lys]-OH
Cząsteczka jest fragmentem Melanotanu II z usuniętym końcowym łańcuchem amidowym C-końca. Cykliczna konformacja stabilizowana jest wiązaniem amidowym (laktamowym) między grupą karboksylową kwasu asparaginowego (Asp) a grupą ε-aminową lizyny (Lys), co tworzy sztywną strukturę pierścieniową odporną na proteolizę typową dla peptydów liniowych. N-koniec jest acetylowany (Ac-), co dodatkowo blokuje aminopeptydazy.
Cechy chemiczne istotne z perspektywy laboratoryjnej:
- Masa molekularna: 1025,2 Da
- Wzór sumaryczny: C₅₀H₆₈N₁₄O₁₀
- CAS: 189691-06-3
- Stan fizyczny: biały lub kremowo-biały liofilizat
- Rozpuszczalność: dobra w wodzie i wodzie bakteriostatycznej
- Stabilność proteolityczna: wysoka (cykliczna struktura + acetylacja N-końca + obecność D-fenyloalaniny zastępującej L-Phe w pozycji 7 macierzystej cząsteczki α-MSH)
Strategia projektowa PT-141 jest podręcznikowym przykładem chemii medycznej peptydowej. Naturalny α-MSH jest peptydem szybko degradowanym przez proteazy w surowicy — okres półtrwania liczony w minutach. W projektowaniu wprowadzono trzy modyfikacje wobec natywnego α-MSH: zastąpienie metioniny w pozycji 4 norleucyną (Nle) zmniejszyło podatność na utlenianie; zamiana fenyloalaniny w pozycji 7 na D-Phe zwiększyła stabilność wobec proteaz (m.in. chymotrypsyny); cyklizacja przez wiązanie laktamowe między asparaginianem (poz. 5) a lizyną (poz. 10) usztywniła konformację cząsteczki. Razem dają cząsteczkę kilkukrotnie stabilniejszą metabolicznie niż macierzysty hormon, zachowującą wysokie powinowactwo do MC4R.
Krytyczna różnica wobec Melanotanu II: usunięcie końcowego amidu C-końcowego znacząco osłabia aktywność wobec MC1R (receptora pigmentacyjnego), zachowując aktywność wobec MC4R (receptora ośrodkowego). To pozwala traktować PT-141 jako względnie selektywnego agonistę MC4R w porównaniu z panagonistą Melanotanem II.
Mechanizm działania — modulacja receptorów melanokortynowych ośrodkowych
PT-141 jest agonistą rodziny receptorów melanokortynowych — siedmiotransmembranowych GPCR, które aktywują kaskadę cyklicznego AMP. W organizmie ssaków występuje pięć podtypów (MC1R–MC5R) o różnej dystrybucji tkankowej. Profil powinowactwa PT-141 wyróżnia się dominującą aktywnością ośrodkową.
Selektywność receptorowa PT-141
- MC4R (centralny mechanizm działania) — wysokie powinowactwo, dominujący efekt farmakodynamiczny. Receptor występuje w podwzgórzu (jądro przykomorowe — PVN, jądro łukowate — ARC) i pniu mózgu, gdzie reguluje motywację seksualną, apetyt i wydatkowanie energii.
- MC3R — umiarkowane powinowactwo, modulator regulacji energetycznej i autonomicznej.
- MC1R — słabe powinowactwo, receptor melanocytów. Niewielka aktywność wobec MC1R odróżnia PT-141 od Melanotanu II.
- MC2R i MC5R — bez istotnej aktywności PT-141.
MC4R w jądrze przykomorowym a regulacja libido
Jądro przykomorowe podwzgórza (paraventricular nucleus, PVN) to centralny węzeł regulujący motywację seksualną u obu płci. Aktywacja MC4R w PVN przez PT-141 prowadzi do uwalniania dopaminy w polu nakrywki brzusznej (VTA) i jądrze półleżącym (NAc) — podstawowych strukturach mezolimbicznego szlaku nagrody (Pfaus i in., 2007). Konsekwencja: wzmocnienie sygnału motywacyjnego skierowanego na bodźce seksualne.
Mechanizm jest fundamentalnie odmienny od działania inhibitorów fosfodiesterazy 5 (PDE5). Inhibitory PDE5 działają obwodowo — hamują rozkład cGMP w mięśniówce gładkiej naczyń krwionośnych prącia, umożliwiając rozszerzenie naczyń jamistych w odpowiedzi na bodziec seksualny. PT-141 nie wpływa na napływ krwi do tkanek erekcyjnych; działa na poziomie ośrodkowej generacji pożądania i gotowości motywacyjnej.
Modulacja apetytu
Receptory MC4R w jądrze łukowatym (ARC) są centralnym elementem szlaku regulacji apetytu — aktywacja MC4R hamuje przyjmowanie pokarmu. W modelach zwierzęcych PT-141 wykazuje umiarkowane efekty redukcji przyjmowania pokarmu, choć skala efektu jest mniejsza niż w przypadku selektywnych agonistów MC4R rozwijanych w otyłości monogenowej (np. setmelanotyd). Efekt anoreksjogenny pozostaje peryferyjny wobec głównego nurtu badań.
Wpływ na ciśnienie krwi i układ współczulny
Aktywacja receptorów melanokortynowych w pniu mózgu i podwzgórzu wiąże się z pobudzeniem aktywności współczulnej i przejściowym wzrostem ciśnienia tętniczego. W próbach klinicznych Vyleesi obserwowano średni przejściowy wzrost ciśnienia skurczowego rzędu 1,9 mmHg i rozkurczowego 1,7 mmHg, z normalizacją w ciągu doby (Kingsberg i in., 2019). U podgrupy uczestniczek wzrosty były wyraźniejsze — ok. 1% miało indywidualne odczyty 180/110 mmHg lub wyższe — co stało się podstawą ostrzeżenia FDA o przeciwwskazaniu w niekontrolowanym nadciśnieniu i chorobach sercowo-naczyniowych.
Brak istotnej aktywności melanogenicznej
W odróżnieniu od Melanotanu II — gdzie aktywacja MC1R prowadzi do wyraźnego ciemnienia skóry i powstawania znamion pigmentacyjnych — PT-141 wykazuje minimalną aktywność melanogeniczną. W próbach klinicznych Vyleesi obserwowano ogniskową hiperpigmentację u 1–3% uczestniczek przy długoterminowej ekspozycji (zwłaszcza w obszarach narażonych na światło), co wskazuje na resztkową aktywność wobec MC1R, ale w skali dramatycznie mniejszej niż w przypadku Melanotanu II.
Stan badań naukowych — co wiadomo z literatury
Modele zwierzęce funkcji seksualnych
Pierwsze prace dokumentujące pro-seksualne działanie PT-141 prowadzono na samcach szczurów w testach erekcji indukowanej kontaktem z samicą w stanie estrus i w testach aparycji penilnej (Wessells i in., 2000). Iniekcja podskórna PT-141 powodowała powtarzalne pobudzenie zachowań kopulacyjnych, skrócenie latencji do mountu i wzrost częstości intromisji. Efekt znoszono podaniem selektywnego antagonisty MC4R, co potwierdzało zaangażowanie tego receptora.
Badania na samicach szczurów wykazały modulację zachowania receptywnego — wzrost frekwencji lordozy w odpowiedzi na bodziec samca (Pfaus i in., 2004). Modele te były szczególnie istotne w kontekście późniejszego rozwoju klinicznego peptydu pod kątem hipoaktywnego zaburzenia pożądania seksualnego u kobiet.
Próby kliniczne fazy II/III u kobiet — HSDD
Najobszerniejszy program kliniczny PT-141 dotyczył hipoaktywnego zaburzenia pożądania seksualnego (HSDD) u kobiet przedmenopauzalnych. Programem zarządzała firma Palatin Technologies, później AMAG Pharmaceuticals jako licencjobiorca w fazie komercjalizacji (po wycofaniu się AMAG w 2020 prawa wróciły do Palatin Technologies). Pivotal trials fazy III, RECONNECT 301 i RECONNECT 302 (NCT02333071, NCT02338960), były randomizowanymi, podwójnie ślepymi, kontrolowanymi placebo badaniami obejmującymi łącznie ok. 1247 kobiet (Kingsberg i in., 2019; Simon i in., 2019).
Wyniki wykazały statystycznie istotną poprawę w dwóch koprymarnych punktach końcowych — domenie pożądania w skali FSFI (Female Sexual Function Index) oraz skali stresu związanego z pożądaniem (FSDS-DAO). Wielkość efektu była umiarkowana (Cohen’s d ~0,2–0,3 dla większości punktów końcowych), profil bezpieczeństwa korzystny w monitorowanym kontekście klinicznym. Na podstawie tych danych FDA zarejestrowała Vyleesi 21 czerwca 2019 roku dla HSDD u kobiet przedmenopauzalnych, podawanego „on-demand” iniekcją podskórną.
Próby kliniczne u mężczyzn — zaburzenia erekcji oporne na PDE5i
Wcześniejsze ramię programu klinicznego eksplorowało zastosowanie PT-141 u mężczyzn z zaburzeniami erekcji opornymi na inhibitory PDE5 (Diamond i in., 2004; Rosen i in., 2004). Próby fazy II wykazały umiarkowaną poprawę funkcji erekcyjnej w odpowiedzi na bodziec seksualny po iniekcji PT-141, w grupie gdzie sildenafil okazał nieskuteczność. Przygotowywano także formę donosową, mającą zoptymalizować farmakokinetykę.
Program kliniczny u mężczyzn został jednak zakończony bez przejścia do rejestracji — między innymi ze względu na profil podwyższania ciśnienia krwi w niektórych podgrupach uczestników i strategiczne decyzje firmy o koncentracji na wskazaniu HSDD u kobiet.
Modele zaburzeń metabolicznych i neurologicznych
Aktywność PT-141 wobec MC4R w jądrze łukowatym sprawia, że peptyd był badany w modelach zwierzęcych otyłości i zaburzeń przyjmowania pokarmu (Molinoff i in., 2003). Skala efektu była umiarkowana w porównaniu z dedykowanymi terapiami ośrodkowymi MC4R. Pojedyncze prace przedkliniczne sugerują również potencjalne efekty neuroprotekcyjne i przeciwzapalne aktywności melanokortynowej; wstępnie eksplorowano także wpływ aktywatorów MC4R w modelach krwotocznego szoku hipowolemicznego ze względu na obserwowaną stabilizację ciśnienia w niektórych modelach urazów. Dane są fragmentaryczne i wymagałyby walidacji w niezależnych laboratoriach.
Status regulacyjny
- FDA (USA): Bremelanotide zarejestrowany 21 czerwca 2019 jako Vyleesi dla HSDD u kobiet przedmenopauzalnych. Producent: Palatin Technologies (po wycofaniu się AMAG Pharmaceuticals w 2020).
- EMA (Unia Europejska): Bremelanotyd NIE uzyskał rejestracji jako lek.
- MHRA (Wielka Brytania): Bremelanotyd nie uzyskał rejestracji jako lek.
- WADA: Bremelanotyd nie jest wymieniony z nazwy na liście substancji zabronionych na 2026 rok. Nie podlega też sekcji S0 (substancje niezatwierdzone), bo ma rejestrację FDA (Vyleesi, 2019). Status należy potwierdzać z aktualną listą WADA.
- Status w UE: Substancja chemiczna do zastosowań badawczych (RUO).
W praktyce w Unii Europejskiej PT-141 może być oferowany wyłącznie jako odczynnik laboratoryjny przeznaczony do prac in vitro i modeli zwierzęcych, bez jakichkolwiek twierdzeń terapeutycznych. One Peptides oferuje peptyd z pełną dokumentacją analityczną zgodną z reżimem RUO.
Drogi podania w eksperymentach przedklinicznych
W literaturze naukowej dominują trzy drogi podania PT-141:
- Iniekcja podskórna (s.c.) — najczęściej stosowana w badaniach zwierzęcych i w protokole klinicznym Vyleesi. Daje przewidywalną biodostępność i farmakokinetykę.
- Spray do nosa (donosowo, i.n.) — eksplorowana eksperymentalnie we wcześniejszych fazach rozwoju klinicznego u mężczyzn ze względu na atrakcyjną biodostępność i szybkość działania peptydów penetrujących barierę nosowo-mózgową. Forma ostatecznie nie weszła do rejestracji.
- Iniekcja dożylna (i.v.) — sporadycznie w farmakokinetycznych badaniach przedklinicznych, niestosowana w badaniach klinicznych z uwagi na profil ciśnieniowy.
Do badań laboratoryjnych z udziałem peptydu należy stosować odpowiednie protokoły rekonstytucji wodą bakteriostatyczną i przygotowania matrycy eksperymentalnej zgodnie z planem badawczym. Kalkulator peptydów ułatwia konwersję mas między miligramami liofilizatu a stężeniami molarnymi w roztworze.
Specyfikacja analityczna peptydu badawczego
Specyfikacja PT-141 dostępnego w katalogu One Peptides:
| Parametr | Wartość | Metoda |
|---|---|---|
| Czystość | ≥98% | RP-HPLC (gradient acetonitryl/woda + 0,1% TFA) |
| Tożsamość | Masa molekularna 1025,2 Da | Spektrometria mas (ESI-MS) |
| Sekwencja | Ac-Nle-cyclo[Asp-His-D-Phe-Arg-Trp-Lys]-OH | Synteza SPPS, kontrola jakościowa |
| Wilgotność | ≤5% | Karl Fischer |
| Endotoksyny bakteryjne | ≤1 EU/mg | Test LAL |
| Wygląd | Biały lub kremowo-biały liofilizat | Kontrola wizualna |
Każdy batch peptydu otrzymuje certyfikat analizy (COA) z numerem seryjnym pozwalającym na pełną identyfikowalność (batch traceability) — od fazy syntezy chemicznej, przez liofilizację, kontrolę analityczną HPLC i MS, aż do dostawy do laboratorium odbiorcy. Łańcuch chłodniczy (cold chain) 2–8°C utrzymywany jest na każdym etapie transportu i magazynowania. Pełną dokumentację analityczną opisuje strona badania jakości i certyfikaty.
Stabilność i przechowywanie
Stabilność PT-141 jest istotnie wyższa niż liniowych analogów peptydowych, co wynika z cyklicznej struktury, acetylacji N-końca i obecności D-Phe w pozycji 7 macierzystej cząsteczki α-MSH. W warunkach laboratoryjnych:
- Liofilizat zamknięty fabrycznie: stabilność do 24 miesięcy w temperaturze -20°C
- Liofilizat w temperaturze 2–8°C: stabilność do 6 miesięcy w warunkach magazynowych
- Roztwór po rekonstytucji w wodzie bakteriostatycznej: stabilność 28–30 dni w temperaturze 2–8°C, pod warunkiem zachowania sterylności i ochrony przed światłem
- Roztwór długoterminowo: zamrożenie pojedynczych alikwotów w -20°C (zalecane unikanie wielokrotnych cykli zamrażania-rozmrażania)
Peptyd cykliczny jest istotnie mniej podatny na degradację proteolityczną i utleniającą niż peptydy liniowe — co czyni PT-141 stosunkowo wygodnym narzędziem w długoterminowych eksperymentach przedklinicznych. Szczegółową procedurę rozpuszczania liofilizatu opisuje przewodnik jak rozpuszczać peptydy. Wszelkie zmiany koloru roztworu, opalescencja lub osad wskazują na degradację i wymagają wymiany materiału.
Bezpieczeństwo i ograniczenia w świetle badań
Wszystkie poniższe dane pochodzą z amerykańskich prób klinicznych Vyleesi i nie stanowią rekomendacji do zastosowania PT-141 u ludzi w Unii Europejskiej, gdzie peptyd nie jest zarejestrowany jako lek.
W próbach RECONNECT 301/302 (Kingsberg i in., 2019; Simon i in., 2019) najczęściej raportowane efekty:
- Nudności — najczęstszy efekt uboczny (40,4% uczestniczek), zwykle łagodny do umiarkowanego
- Zaczerwienienie skóry (flushing) — 20,6% uczestniczek
- Reakcje w miejscu iniekcji — 13% uczestniczek
- Ból głowy — 12,0% uczestniczek
- Wymioty — 5% uczestniczek
- Przejściowy wzrost ciśnienia tętniczego — średnio 1,9 mmHg skurczowego i 1,7 mmHg rozkurczowego, podwyższony u podgrupy (~1% miało odczyty 180/110+)
- Ogniskowa hiperpigmentacja skóry — 1–3% przy długotrwałej ekspozycji, ze względu na resztkową aktywność MC1R
Ostrzeżenia FDA na etykiecie Vyleesi: niewskazany u osób z chorobami sercowo-naczyniowymi i niekontrolowanym nadciśnieniem; limit dawkowania 8 dawek miesięcznie ze względu na ryzyko hiperpigmentacji; brak rekomendacji łączenia z alkoholem ze względu na efekty hipotensyjne kombinacji.
Profil bezpieczeństwa w długoterminowej ekspozycji poza warunkami próby klinicznej pozostaje ograniczony. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa jednoczesnego stosowania z inhibitorami PDE5 w dawkach klinicznych. Brak walidowanych danych klinicznych w populacji męskiej po zakończeniu programu rozwoju klinicznego. Wszystkie powyższe ograniczenia są szczególnie istotne w kontekście tego, że PT-141 w UE pozostaje wyłącznie odczynnikiem badawczym.
FAQ — najczęstsze pytania o PT-141
Czym PT-141 różni się od inhibitorów PDE5 (sildenafil, tadalafil)?
Inhibitory PDE5 działają obwodowo — hamują rozkład cGMP w mięśniówce naczyń krwionośnych prącia, ułatwiając rozszerzenie naczyń jamistych w odpowiedzi na bodziec. PT-141 działa ośrodkowo — przez aktywację receptorów MC4R w podwzgórzu i pniu mózgu moduluje motywację seksualną i pożądanie, nie wpływając bezpośrednio na napływ krwi do tkanek erekcyjnych. To dwa fundamentalnie różne mechanizmy.
Czy PT-141 (bremelanotyd) jest zarejestrowany jako lek?
W USA — tak. FDA zarejestrowała bremelanotyd 21 czerwca 2019 pod nazwą handlową Vyleesi dla hipoaktywnego zaburzenia pożądania seksualnego (HSDD) u kobiet przedmenopauzalnych. W Unii Europejskiej peptyd NIE uzyskał rejestracji EMA i pozostaje substancją chemiczną przeznaczoną do badań laboratoryjnych (RUO). Bremelanotyd w katalogu One Peptides oferowany jest wyłącznie jako odczynnik badawczy.
Czym PT-141 różni się od Melanotanu II?
PT-141 to fragment Melanotanu II — heptapeptyd cykliczny z usuniętym końcowym łańcuchem amidowym C-końcowym. Konsekwencja strukturalna jest farmakologicznie istotna: PT-141 zachowuje wysokie powinowactwo do MC4R (receptor ośrodkowy modulujący libido i apetyt), ale wykazuje znacząco mniejszą aktywność wobec MC1R (receptor melanocytów odpowiedzialny za pigmentację). Melanotan II jest panagonistą wszystkich receptorów melanokortynowych, PT-141 — względnie selektywnym agonistą MC4R.
Co to jest receptor MC4R?
MC4R (melanokortynowy receptor 4) to receptor sprzężony z białkiem G (GPCR), występujący głównie w ośrodkowym układzie nerwowym — w jądrze przykomorowym i jądrze łukowatym podwzgórza oraz w pniu mózgu. Aktywacja MC4R reguluje motywację seksualną (PVN), apetyt i wydatkowanie energii (ARC) oraz aktywność współczulną (pień mózgu). Stanowi molekularny cel działania PT-141.
Czy PT-141 wpływa na pigmentację skóry?
W ograniczonym stopniu — w odróżnieniu od Melanotanu II. W próbach klinicznych Vyleesi obserwowano ogniskową hiperpigmentację u 1–3% uczestniczek przy długotrwałej ekspozycji. Mechanizm wynika z resztkowej aktywności PT-141 wobec MC1R w melanocytach. Skala efektu jest dramatycznie mniejsza niż w przypadku Melanotanu II, gdzie ciemnienie skóry stanowi podstawowy efekt farmakologiczny.
Czy PT-141 jest legalny w UE?
Status PT-141 w Unii Europejskiej — substancja chemiczna do zastosowań badawczych (Research Use Only). Peptyd nie jest zarejestrowany przez EMA jako lek, nie jest dopuszczony jako suplement diety ani jako produkt do spożycia przez ludzi. Jako odczynnik laboratoryjny może być oferowany do badań przedklinicznych in vitro i w modelach zwierzęcych. Wszelkie sugestie zastosowania u ludzi wykraczają poza ramy regulacyjne UE.
Jak długo PT-141 utrzymuje stabilność po rekonstytucji?
Po rekonstytucji wodą bakteriostatyczną PT-141 zachowuje stabilność farmakologiczną przez 28–30 dni w temperaturze 2–8°C, pod warunkiem zachowania sterylności i ochrony przed światłem. Liofilizat zamknięty fabrycznie pozostaje stabilny do 24 miesięcy w -20°C. Cykliczna struktura peptydu i acetylacja N-końca dają znacząco lepszą stabilność niż liniowe analogi peptydowe.
Czy PT-141 ma wpływ na apetyt?
Tak, w stopniu obserwowanym w modelach zwierzęcych — aktywacja MC4R w jądrze łukowatym podwzgórza hamuje przyjmowanie pokarmu. W próbach klinicznych Vyleesi efekt anoreksjogenny nie był koprymarnym punktem końcowym i raportowany był sporadycznie. Skala efektu jest mniejsza niż w przypadku selektywnych agonistów MC4R rozwijanych w monogenowej otyłości (np. setmelanotyd). Wątek pozostaje peryferyjny wobec głównego nurtu zastosowań ośrodkowych PT-141.
Powiązane treści w bazie wiedzy
- Jak działają peptydy regeneracyjne
- BPC-157 — czym jest, mechanizm działania i stan badań naukowych
- Melanotan II — peptyd pigmentacyjny w badaniach
- Oksytocyna — peptyd zaufania w neuronauce
- Jak rozpuszczać peptydy — przewodnik krok po kroku
- Jak rozpoznać wysokiej jakości peptydy badawcze
- pełen przegląd kategorii regeneracji
PT-141 (bremelanotyd) 10 mg dostępny jest w katalogu One Peptides jako odczynnik badawczy (RUO) z pełną dokumentacją QC i certyfikatem analizy dla każdej partii. Peptyd macierzysty Melanotan II 10 mg dostępny jest w osobnej pozycji katalogu.
Bibliografia
- Hadley ME, Hruby VJ, Blanchard J, et al. (1998). Discovery and development of novel melanogenic drugs. Melanotan-I and -II
- Wessells H, Gralnek D, Dorr R, et al. (2000). Effect of an alpha-melanocyte stimulating hormone analog on penile erection and sexual desire in men with organic erectile dysfunction
- Molinoff PB, Shadiack AM, Earle D, Diamond LE, Quon CY (2003). PT-141: a melanocortin agonist for the treatment of sexual dysfunction
- Diamond LE, Earle DC, Rosen RC, Willett MS, Molinoff PB (2004). Double-blind, placebo-controlled evaluation of the safety, pharmacokinetic properties and pharmacodynamic effects of intranasal PT-141, a melanocortin receptor agonist, in healthy males and patients with mild-to-moderate erectile dysfunction
- Rosen RC, Diamond LE, Earle DC, Shadiack AM, Molinoff PB (2004). Evaluation of the safety, pharmacokinetics and pharmacodynamic effects of subcutaneously administered PT-141, a melanocortin receptor agonist, in healthy male subjects and in patients with an inadequate response to sildenafil
- Pfaus JG, Shadiack A, Van Soest T, Tse M, Molinoff P (2004). Selective facilitation of sexual solicitation in the female rat by a melanocortin receptor agonist
- Pfaus J, Giuliano F, Gelez H (2007). Bremelanotide: an overview of preclinical CNS effects on female sexual function
- Clayton AH, Althof SE, Kingsberg S, et al. (2016). Bremelanotide for female sexual dysfunctions in premenopausal women: a randomized, placebo-controlled dose-finding trial
- Kingsberg SA, Clayton AH, Portman D, et al. (2019). Bremelanotide for the treatment of hypoactive sexual desire disorder: two randomized phase 3 trials
- Simon JA, Kingsberg SA, Portman D, et al. (2019). Long-term safety and efficacy of bremelanotide for hypoactive sexual desire disorder
- FDA (2019). VYLEESI (bremelanotide injection) Prescribing Information (NDA 210557)
ℹ️ Disclaimer globalny
Wszystkie produkty One-Peptides są odczynnikami przeznaczonymi wyłącznie do badań laboratoryjnych i naukowych (Research Use Only). Nie są lekami, suplementami diety ani produktami przeznaczonymi do spożycia przez ludzi. Informacje w niniejszym artykule mają charakter edukacyjny i stanowią przegląd opublikowanej literatury naukowej; nie stanowią porady medycznej, farmaceutycznej ani dietetycznej. PT-141 (bremelanotyd) jest zarejestrowany jako lek (Vyleesi) wyłącznie przez FDA w USA — w Unii Europejskiej pozostaje odczynnikiem badawczym bez rejestracji EMA.
