IPAMORELIN 2 mg

Opis

One Peptides Ipamorelin 2 mg – odczynnik chemiczny do badań laboratoryjnych

Ipamorelin – Research Use Only (RUO). Odczynnik chemiczny przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych. Nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani do celów diagnostycznych.

Powiązane kategorie i odczynniki: W kontekście tego obszaru badań warto porównać także CJC bez DAC oraz GHRP-6.

Wstęp i ramy badawcze

Ipamorelin to syntetyczny pentapeptyd należący do trzeciej generacji sekretogogów hormonu wzrostu (GHS – Growth Hormone Secretagogues). Peptyd ten został opracowany przez firmę Novo Nordisk w latach 90. XX wieku jako wysoce selektywny agonista receptora GHS-R1a (receptora greliny), wyróżniający się minimalnym wpływem na inne systemy hormonalne.

W porównaniu do wcześniejszych sekretogogów GH, takich jak GHRP-6 czy GHRP-2, Ipamorelin charakteryzuje się większą selektywnością receptorową. Ta właściwość czyni go cennym narzędziem w badaniach nad specyficznymi mechanizmami sygnalizacji przez receptor greliny, bez interferujących efektów na inne szlaki hormonalne.

Charakterystyka ogólna związku Ipamorelin

Ipamorelin to pentapeptyd o sekwencji Aib-His-D-2Nal-D-Phe-Lys-NH2, zawierający nienaturalne aminokwasy, które nadają mu zwiększoną stabilność i selektywność. Jest to jeden z najnowszych peptydów z serii GHS, zaprojektowany w celu maksymalizacji selektywności wobec receptora GHS-R1a.

Kluczowe cechy Ipamorelinau jako narzędzia badawczego:

• Wysoka selektywność wobec GHS-R1a
• Brak wpływu na inne hormony przysadkowe (w modelach in vitro)
• Obecność aminokwasów nienaturalnych
• Dobra stabilność metaboliczna

Materiał One Peptides Ipamorelin 2 mg dostarczany jest w formie liofilizowanego proszku o wysokiej czystości, przeznaczonego do zastosowań w badaniach biochemicznych i farmakologicznych.

Czym Jest Ipamorelin?

Ipamorelin to syntetyczny peptyd należący do klasy sekretogogów hormonu wzrostu (GHS), zaprojektowany jako wysoce selektywny agonista receptora GHS-R1a. W odróżnieniu od wcześniejszych GHRP, Ipamorelin nie wykazuje istotnego powinowactwa do receptorów opioidowych ani wpływu na wydzielanie kortyzolu czy prolaktyny w badaniach in vitro.

Nazewnictwo i Synonimy

Klasyfikacja

Porównanie Generacji GHS

Struktura i właściwości fizykochemiczne

Sekwencja Aminokwasowa

Ipamorelin składa się z 5 aminokwasów, w tym dwóch nienaturalnych:

H-Aib-His-D-2Nal-D-Phe-Lys-NH2

Gdzie:

• Aib – kwas 2-aminoizomasłowy (α-aminoisobutyric acid)
• His – L-histydyna
• D-2Nal – D-2-naftyloalanina
• D-Phe – D-fenyloalanina
• Lys – L-lizyna (C-koniec amidowany)

Charakterystyka Aminokwasów

• Pozycja 1 (Aib) – aminokwas nienaturalny, stabilizuje konformację
• Pozycja 2 (His) – L-histydyna, aminokwas zasadowy
• Pozycja 3 (D-2Nal) – D-2-naftyloalanina, duży aminokwas aromatyczny
• Pozycja 4 (D-Phe) – D-fenyloalanina, konfiguracja D
• Pozycja 5 (Lys) – L-lizyna, C-koniec amidowany

Właściwości Fizykochemiczne

Porównanie z Innymi GHS

Czystość, identyfikacja i kontrola jakości

Specyfikacja Produktu ONE Ipamorelin 2 mg

Parametry jakościowe:

Przechowywanie i postępowanie laboratoryjne

Warunki Przechowywania Ipamorelin

Forma liofilizowana:
– Temperatura: -20°C (optymalna)
– Dopuszczalne: 2-8°C (do 1 miesiąca)
– Chronić przed światłem i wilgocią
– Termin ważności: 24 miesiące przy -20°C

Po rekonstytucji:
– Rozpuszczalnik: sterylna woda lub woda bakteriostatyczna
– Przechowywanie: 2-8°C
– Zużyć w ciągu 14-21 dni
– Możliwość zamrożenia alikvotów

Instrukcja Rekonstytucji

1. Wyrównać temperaturę fiolki (15-20 min)
2. Dodać rozpuszczalnik powoli po ściance
3. Zalecane stężenie: 1-2 mg/ml
4. Delikatnie obracać – nie worteksować
5. Roztwór powinien być klarowny
6. Przechowywać w lodówce

Stabilność Ipamorelin

Ipamorelin wykazuje dobrą stabilność dzięki:

• Obecności Aib (zwiększa odporność na proteazy)
• D-aminokwasom (D-2Nal, D-Phe)
• Amidacji C-końca

Mechanizm działania na poziomie molekularnym

Receptor GHS-R1a

Ipamorelin jest badany jako selektywny agonista receptora GHS-R1a. W badaniach in vitro analizowane są:

Charakterystyka wiązania:
– Wysokie powinowactwo do GHS-R1a
– Niska aktywność wobec innych GPCR
– Porównanie z greliną i innymi GHS

Selektywność:

Sygnalizacja Wewnątrzkomórkowa

W badaniach na hodowlach komórkowych z ekspresją GHS-R1a:

• Aktywacja szlaku Gq/11
• Produkcja IP3
• Uwalnianie Ca2+ wewnątrzkomórkowego
• Aktywacja PKC

Badania Porównawcze

Ipamorelin jest często porównywany z:

• GHRP-2 i GHRP-6
• Hexareliną
• Greliną (endogenny ligand)
• MK-677 (mimetyk greliny, niepeptydowy)

Ipamorelin – Zastosowania w Badaniach Naukowych

Badania Receptorowe

• Charakterystyka GHS-R1a bez efektów off-target
• Selektywna aktywacja ścieżki sygnałowej
• Porównanie z nieselektywnymi agonistami
• Badania struktura-aktywność

Badania Farmakologiczne

• Model selektywnej aktywacji GHS-R1a
• Porównanie profili aktywności różnych GHS
• Badania dawka-odpowiedź
• Kinetyka wiązania receptor-ligand

Badania Sygnalizacyjne

• Szlaki downstream selektywnie aktywowane
• Porównanie z agonistami nieselektywnymi
• Mechanizmy desensytyzacji receptora
• Internalizacja GHS-R1a

Biochemia Peptydów

• Wpływ Aib na konformację i stabilność
• Znaczenie D-aminokwasów
• Optymalizacja selektywności przez modyfikacje strukturalne

Zastrzeżenia

WAŻNE: Produkt jest przeznaczony wyłącznie do badań in vitro. Nie jest przeznaczony do:
– Stosowania u ludzi lub zwierząt
– Celów diagnostycznych lub terapeutycznych
– Stosowania w sporcie

Podsumowanie

Ipamorelin to syntetyczny pentapeptyd trzeciej generacji sekretogogów hormonu wzrostu, charakteryzujący się wysoką selektywnością wobec receptora GHS-R1a. Obecność aminokwasów nienaturalnych (Aib, D-2Nal) zapewnia dobrą stabilność i unikalne właściwości farmakologiczne, czyniąc go cennym narzędziem w badaniach nad selektywną aktywacją receptora greliny.

Materiał One Peptides Ipamorelin 2 mg oferuje:

• Wysoką czystość ≥98% HPLC
• Pełną charakterystykę spektrometryczną
• Stabilną formę liofilizowaną
• Certyfikat analizy dla każdej partii

Ipamorelin – FAQ naukowe

1. Czym jest Ipamorelin i jaka jest jego struktura?

Ipamorelin to syntetyczny pentapeptyd o sekwencji Aib-His-D-2Nal-D-Phe-Lys-NH2, zawierający dwa nienaturalne aminokwasy (Aib i D-2-naftyloalaninę). Masa molowa wynosi 711,85 g/mol, a numer CAS to 170851-70-4. Jest to selektywny agonista receptora GHS-R1a (receptor greliny) trzeciej generacji.

2. Czym różni się Ipamorelin od innych sekretogogów GH?

Ipamorelin wyróżnia się wysoką selektywnością wobec receptora GHS-R1a. W przeciwieństwie do GHRP-6 czy GHRP-2, w badaniach in vitro nie wykazuje istotnej aktywności wobec receptorów opioidowych ani wpływu na wydzielanie kortyzolu i prolaktyny. To czyni go użytecznym narzędziem do badania specyficznych efektów aktywacji GHS-R1a.

3. Jak przechowywać Ipamorelin?

W formie liofilizowanej Ipamorelin przechowuje się w -20°C, chroniąc przed światłem i wilgocią. Dzięki obecności Aib i D-aminokwasów jest stosunkowo stabilny. Po rekonstytucji w sterylnej wodzie roztwór przechowuje się w 2-8°C do 14-21 dni lub zamraża w małych porcjach.

4. Co oznacza skrót „Aib” w sekwencji?

Aib to kwas 2-aminoizomasłowy (α-aminoisobutyric acid) – nienaturalny aminokwas z dwoma grupami metylowymi na węglu α. Jego obecność w pozycji N-końcowej zwiększa stabilność peptydu wobec aminopeptydaz i wpływa na konformację łańcucha peptydowego, promując strukturę helikalną.

5. Do jakich badań wykorzystuje się Ipamorelin?

Ipamorelin jest stosowany w badaniach in vitro jako narzędzie do selektywnej aktywacji receptora GHS-R1a. Zastosowania obejmują: badania receptorowe, analizy szlaków sygnałowych, porównania z innymi sekretogogami GH oraz badania struktura-aktywność. Nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani zwierząt.

Najważniejsze wnioski badawcze

Najważniejsze cechy produktu ONE Ipamorelin 2 mg:

• Typ – sekretogog GH III generacji
• Sekwencja – Aib-His-D-2Nal-D-Phe-Lys-NH2
• Masa molowa – 711,85 g/mol
• Numer CAS – 170851-70-4
• Receptor – GHS-R1a (wysoka selektywność)
• Czystość – minimum 98% HPLC
• Forma – liofilizat (biały proszek)
• Aminokwasy nienaturalne – Aib, D-2Nal
• Przeznaczenie – wyłącznie badania in vitro