GHK-CU tripeptyd miedziowy 50 mg

One Peptides GHK-Cu 50 mg (Tripeptyd Miedziowy) – odczynnik chemiczny do badań laboratoryjnych

GHK-Cu – Research Use Only (RUO). Odczynnik chemiczny przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych. Nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani do celów diagnostycznych.

Powiązane kategorie i odczynniki: W kontekście tego obszaru badań warto porównać także Epithalon 10 mg.

GHK-Cu a Epithalon. Oba są krótkimi peptydami zestawianymi w kontekście badań nad procesami starzenia, ale to różne cząsteczki i różne mechanizmy opisywane w literaturze. GHK-Cu to tripeptyd glicylo-L-histydylo-L-lizyna (C14H24N6O4; 340,38 g/mol dla wolnego peptydu, ok. 403 g/mol dla kompleksu z jonem Cu²⁺, CAS 49557-75-7) — jego tożsamość badawcza opiera się na kompleksowaniu miedzi w geometrii płaskiego kwadratu. Epithalon to tetrapeptyd Ala-Glu-Asp-Gly (C14H22N4O9, 390,35 g/mol, CAS 307297-39-8), bez jonu metalu, opisywany w literaturze w kontekście peptydów szyszynkowych i badań nad telomerazą. Zbliżone masy molowe nie oznaczają pokrewieństwa — różni je liczba aminokwasów i obecność centrum metalicznego.

Wstęp i ramy badawcze

GHK-Cu (Glycyl-L-histidyl-L-lysine:copper(II)) to naturalnie występujący tripeptyd tworzący kompleks z jonem miedzi(II), który został po raz pierwszy wyizolowany z ludzkiego osocza w 1973 roku przez dr Lorena Picarta. Od momentu odkrycia, GHK-Cu stał się przedmiotem intensywnych badań biochemicznych ze względu na swoje unikalne właściwości jako ligand metalu i peptyd sygnałowy.

Tripeptyd GHK-Cu występuje endogennie w organizmie człowieka, gdzie jego stężenie zmienia się z wiekiem. Kompleks ten charakteryzuje się specyficzną geometrią koordynacyjną miedzi i jest badany w kontekście różnorodnych procesów biologicznych na poziomie molekularnym.

Charakterystyka ogólna związku

GHK-Cu to tripeptyd o sekwencji Gly-His-Lys, który tworzy stabilny kompleks z jonem miedzi(II) w stosunku 1:1. Kompleks ten charakteryzuje się wysokim powinowactwem peptydu do miedzi oraz specyficzną geometrią koordynacyjną, w której histydyna odgrywa kluczową rolę jako ligand.

W nomenklaturze kosmetycznej ten sam związek figuruje pod nazwą INCI Copper Tripeptide-1 — to jednak odrębna kategoria regulacyjna (Rozporządzenie 1223/2009/WE), dotycząca wyłącznie gotowych kosmetyków. Odczynnik One Peptides GHK-Cu opisany jest nazwą chemiczną i przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych (Research Use Only), nie jako składnik kosmetyczny.

Naturalnie GHK-Cu występuje w:

• Osoczu krwi
• Ślinie
• Moczu
• Płynie owodniowym
• Różnych tkankach

Stężenie GHK-Cu w osoczu ludzkim szacuje się na około 200 ng/ml u młodych dorosłych, przy czym poziom ten zmienia się z wiekiem. Peptyd jest uwalniany podczas degradacji białek macierzy zewnątrzkomórkowej, w tym kolagenu.

Materiał One Peptides GHK-Cu 50 mg dostarczany jest w formie liofilizowanego kompleksu o wysokiej czystości, przeznaczonego do zastosowań w badaniach biochemicznych i biologii komórkowej.

Czym Jest GHK-Cu?

GHK-Cu to kompleks koordynacyjny składający się z:

1. Tripeptydu GHK (Gly-His-Lys) – ligand peptydowy
2. Jonu miedzi(II) (Cu²⁺) – centrum metaliczne

Historia Odkrycia

Występowanie Endogenne

GHK-Cu jest produktem degradacji białek zawierających sekwencję GHK, w tym:

• Kolagen typu I, II, III
• Alfa-2-makroglobulina
• SPARC (osteonektyna)
• Inne białka macierzy zewnątrzkomórkowej

Struktura i właściwości fizykochemiczne

Sekwencja Aminokwasowa Peptydu GHK

H-Gly-His-Lys-OH

Jednoliterowy kod: GHK

Struktura Kompleksu GHK-Cu

W kompleksie GHK-Cu jon miedzi(II) jest koordynowany przez:

• Atom azotu grupy aminowej N-końcowej glicyny
• Atom azotu amidowy między Gly i His
• Atom azotu pierścienia imidazolowego histydyny
• Atom azotu amidowy między His i Lys (lub cząsteczka wody)

Geometria koordynacyjna: płaski kwadrat (z możliwymi ligandami aksjalnymi)

Właściwości Fizykochemiczne

Stała Stabilności Kompleksu

Kompleks GHK-Cu charakteryzuje się wysoką stabilnością:

• log K (stała trwałości) ≈ 16,4
• Kompleks stabilny w zakresie pH 6-9
• Konkurencja z innymi ligandami (np. histydyna) przy wysokich stężeniach

Czystość, identyfikacja i kontrola jakości

Specyfikacja Produktu ONE GHK-Cu 50 mg

Parametry jakościowe:

Metody Analityczne

HPLC:
– Detekcja UV przy 220 nm i 280 nm (histydyna)
– Rozdzielenie od wolnego peptydu i produktów degradacji

Analiza metalu:
– ICP-MS (spektrometria mas z plazmą indukcyjnie sprzężoną)
– AAS (atomowa spektrometria absorpcyjna)
– Spektrofotometria UV-Vis (pasmo d-d miedzi ~600 nm)

Przechowywanie i postępowanie laboratoryjne

Warunki Przechowywania

Forma liofilizowana:
– Temperatura: -20°C (optymalna)
– Dopuszczalne: 2-8°C
– Chronić przed światłem i wilgocią
– Termin ważności: 24 miesiące przy -20°C

Po rekonstytucji:
– Rozpuszczalnik: sterylna woda (preferowana)
– Unikać buforów chelatujących (EDTA, cytryniany)
– Przechowywanie: 2-8°C
– Zużyć w ciągu 7-14 dni
– Roztwór ma charakterystyczny niebieski kolor

Instrukcja Rekonstytucji

1. Pozostawić fiolkę w temperaturze pokojowej
2. Dodać sterylną wodę powoli po ściance
3. Zalecane stężenie: 1-10 mg/ml
4. Roztwór powinien być klarowny i niebieski
5. Unikać kontaktu z chelatotami metali
6. Przechowywać w lodówce

Uwagi Specjalne

• Niebieski kolor roztworu potwierdza obecność kompleksu Cu(II)
• Odbarwienie może wskazywać redukcję do Cu(I) lub utratę miedzi
• Unikać silnych reduktorów (askorbinian, DTT)

Mechanizm działania na poziomie molekularnym

Chemia Koordynacyjna

GHK-Cu jest badany jako:

• Model kompleksu peptyd-metal
• Nośnik jonów miedzi do komórek
• Związek o specyficznej reaktywności redoks

Właściwości redoks:
– Para Cu(II)/Cu(I) w kompleksie
– Potencjalna aktywność katalityczna
– Interakcje z reaktywnymi formami tlenu

Badania na Poziomie Komórkowym (In Vitro)

W badaniach na hodowlach komórkowych analizowano:

Interakcje z macierzą zewnątrzkomórkową:
– Wiązanie do proteoglikanów
– Wpływ na ekspresję metaloproteinaz (MMPs)
– Badania nad składnikami ECM

Aktywność enzymatyczna:
– Wpływ na dysmutazę ponadtlenkową (SOD)
– Interakcje z katalazą
– Modulacja enzymów zależnych od miedzi

Receptory i Szlaki Sygnałowe

Badania in vitro sugerują potencjalne interakcje z:

• Integrynami
• Receptorami czynników wzrostu
• Szlakami sygnalizacyjnymi MAPK

Zastosowania w Badaniach Naukowych

Chemia Bionieorganiczna

• Modelowanie kompleksów peptyd-metal
• Badania strukturalne metodami spektroskopowymi
• Kinetyka i termodynamika kompleksowania
• Reakcje wymiany ligandów

Biologia Komórkowa

• Badania nad macierzą zewnątrzkomórkową
• Wpływ miedzi na funkcje komórkowe
• Modele transportu metali

Badania Biochemiczne

• Aktywność enzymów zależnych od miedzi
• Stres oksydacyjny i antyoksydanty
• Metabolizm metali śladowych

Analityka

• Rozwój metod oznaczania peptydów miedziowych
• Standardy dla analiz ICP-MS
• Modelowe związki dla spektroskopii

Zastrzeżenia

WAŻNE: Produkt jest przeznaczony wyłącznie do badań in vitro. Nie jest przeznaczony do:
– Stosowania u ludzi lub zwierząt
– Celów kosmetycznych lub terapeutycznych
– Produkcji preparatów zewnętrznych

Podsumowanie

GHK-Cu (Glycyl-L-histidyl-L-lysine:copper(II)) to naturalnie występujący kompleks tripeptyd-miedź o unikalnych właściwościach chemicznych i biologicznych. Jego dobrze poznana struktura, wysoka stabilność i endogenne występowanie czynią go cennym narzędziem w badaniach z zakresu chemii bionieorganicznej i biologii molekularnej.

Materiał One Peptides GHK-Cu 50 mg oferuje:

• Wysoką czystość peptydu ≥98%
• Stechiometryczny kompleks z miedzią (1:1)
• Stabilną formę liofilizowaną
• Pełną charakterystykę analityczną

FAQ naukowe

1. Czym jest GHK-Cu i jaka jest jego struktura?

GHK-Cu to kompleks koordynacyjny składający się z tripeptydu GHK (Gly-His-Lys) i jonu miedzi(II) w stosunku 1:1. Miedź jest koordynowana przez atomy azotu grupy aminowej, wiązań peptydowych i pierścienia imidazolowego histydyny. Masa molowa kompleksu wynosi około 403 g/mol, a numer CAS to 49557-75-7.

2. Dlaczego roztwór GHK-Cu jest niebieski?

Niebieski kolor roztworu GHK-Cu wynika z obecności jonu miedzi(II) w kompleksie. Przejścia elektronowe d-d w konfiguracji d9 miedzi(II) powodują absorpcję światła w regionie czerwono-pomarańczowym (~600 nm), co daje charakterystyczne niebieskie zabarwienie. Odbarwienie może wskazywać na redukcję miedzi lub rozpad kompleksu.

3. Jak przechowywać GHK-Cu?

W formie liofilizowanej GHK-Cu przechowuje się w -20°C lub 2-8°C, chroniąc przed światłem i wilgocią. Po rekonstytucji w sterylnej wodzie roztwór przechowuje się w 2-8°C do 14 dni. Ważne: unikać buforów chelatujących (EDTA, cytryniany) i silnych reduktorów.

4. Gdzie naturalnie występuje GHK-Cu?

GHK-Cu występuje endogennie w osoczu krwi, ślinie, moczu i różnych tkankach. Jest produktem degradacji białek macierzy zewnątrzkomórkowej zawierających sekwencję GHK, takich jak kolagen, SPARC i alfa-2-makroglobulina. Stężenie w osoczu wynosi około 200 ng/ml u młodych dorosłych.

5. Do jakich badań wykorzystuje się GHK-Cu?

GHK-Cu jest stosowany w badaniach in vitro z zakresu: chemii bionieorganicznej (modelowanie kompleksów metal-peptyd), biologii komórkowej (macierz zewnątrzkomórkowa), biochemii (enzymy miedziowe) oraz analityki (standardy i metody). Nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani zwierząt.

Najważniejsze wnioski badawcze

Najważniejsze cechy produktu ONE GHK-Cu 50 mg:

• Typ – kompleks tripeptyd-miedź(II)
• Sekwencja – GHK (Gly-His-Lys)
• Jon metalu – Cu²⁺
• Stosunek – 1:1 (peptyd:miedź)
• Masa molowa – ~403 g/mol
• Numer CAS – 49557-75-7
• Czystość – minimum 98% HPLC
• Forma – niebieski liofilizat
• Przeznaczenie – wyłącznie badania in vitro