Brak w magazynie
Pierwotna cena wynosiła: 249,00 zł.179,00 złAktualna cena wynosi: 179,00 zł.
Brak w magazynie
Adres e-mail wykorzystamy wyłącznie do jednorazowego powiadomienia o dostępności tego produktu. Szczegóły w polityce prywatności.
Odczynnik chemiczny przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych (Research Use Only). Nie jest produktem leczniczym, suplementem diety ani środkiem spożywczym. Nie jest przeznaczony do podawania ludziom ani zwierzętom poza kontrolowanym środowiskiem eksperymentalnym.
RAD-140, funkcjonujący w literaturze także pod nazwą Testolone, należy do niesteroidowych selektywnych modulatorów receptora androgenowego (SARM). W obrocie laboratoryjnym jest odczynnikiem chemicznym do badań przedklinicznych — pracy in vitro oraz na modelach zwierzęcych. Poniższy opis porządkuje to, co faktycznie zgłoszono w recenzowanej literaturze: mechanizm receptorowy, wyniki z modeli przedklinicznych, udokumentowany sygnał hepatotoksyczności oraz status regulacyjny i antydopingowy związku. Nie zawiera i nie może zawierać wskazówek dotyczących podawania człowiekowi.
RAD-140 opracowano w zespole badawczym Radius Health, a pierwszą pełną charakterystykę związku opublikowali Miller i wsp. (2011). Praca ta opisała projekt cząsteczki, syntezę oraz profil przedkliniczny — od powinowactwa do receptora androgenowego po zachowanie w modelach zwierzęcych. Związek zaprojektowano jako doustnie biodostępny, niesteroidowy ligand receptora androgenowego o profilu odmiennym od klasycznych androgenów.
Powstanie RAD-140 wpisuje się w szerszy nurt rozwoju klasy SARM, który Narayanan, Coss i Dalton (2018) opisują jako próbę rozdzielenia dwóch działań, nierozerwalnych w cząsteczce testosteronu: anabolicznego wpływu na mięsień szkieletowy i kość oraz androgennego wpływu na tkanki takie jak prostata czy skóra. Kolejne generacje związków niesteroidowych — od pierwszych arylopropionamidów po struktury takie jak RAD-140 — powstawały właśnie z myślą o przesunięciu tej równowagi. Klasa nie jest jednorodna: różne cząsteczki wykazują różne profile powinowactwa, aktywności wewnętrznej i selektywności tkankowej.
W obiegu rynkowym RAD-140 bywa opisywany jako „najmocniejszy SARM”. Jest to narracja marketingowa, a nie ustalenie kliniczne. Porównania „mocy” między związkami tej klasy opierają się na parametrach mierzonych w konkretnym modelu, przy konkretnym punkcie końcowym — i zmieniają się wraz z modelem. Bond i wsp. (2025), w krytycznym przeglądzie klasy, zwracają uwagę, że wnioskowanie o wyższości jednego SARM nad innym na podstawie danych przedklinicznych jest nieuprawnione, ponieważ brakuje bezpośrednich porównań u ludzi w kontrolowanych warunkach. Ten opis nie powiela obietnicy „mocy”. Ogranicza się do tego, co zgłoszono, i do modelu, w którym to zgłoszono.
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Nazwa | RAD-140 (Testolone) |
| Klasa związku | niesteroidowy selektywny modulator receptora androgenowego (SARM) |
| Numer CAS | 1182367-47-0 |
| Wzór sumaryczny | C₂₀H₁₆ClN₅O₂ |
| Masa molowa | ~393,8 g/mol |
| Pochodzenie koncepcji | Radius Health (Miller i wsp. 2011) |
| Postać | kapsułki (zawartość substancji w jednostce deklarowana w dokumentacji partii) |
| Czystość (HPLC) | ≥98% |
| Potwierdzenie tożsamości | spektrometria mas (MS) |
| Dokumentacja partii | certyfikat analizy (COA) dla każdej serii |
| Warunki przechowywania | suche, chłodne miejsce, z dala od światła i wilgoci; oryginalne opakowanie |
| Przeznaczenie | odczynnik do badań laboratoryjnych (Research Use Only) |
| Status antydopingowy | WADA — kategoria S1 (środki anaboliczne), zabroniony w każdym czasie |
| Status rejestracyjny | brak rejestracji EMA i FDA jako produkt leczniczy |
Tożsamość, czystość oraz zawartość substancji w jednostce potwierdza dokumentacja analityczna konkretnej serii. Numer partii pozwala powiązać materiał z konkretnym certyfikatem — bez tego powiązania żadna deklaracja jakościowa nie ma wartości weryfikowalnej.
Receptor androgenowy (AR) należy do nadrodziny receptorów jądrowych i pełni funkcję czynnika transkrypcyjnego zależnego od ligandu. Zbudowany jest z kilku funkcjonalnych fragmentów: domeny N-końcowej (NTD), odpowiadającej za większość aktywności transkrypcyjnej i zawierającej region aktywacyjny AF-1; domeny wiążącej DNA (DBD) z motywami palców cynkowych, rozpoznającej sekwencje odpowiedzi androgenowej w promotorach genów docelowych; oraz domeny wiążącej ligand (LBD) na końcu C, w której mieści się kieszeń wiążąca cząsteczkę androgenu lub jego niesteroidowy odpowiednik.
Związanie ligandu w kieszeni LBD wywołuje zmianę konformacyjną receptora. Zmienia ułożenie helisy 12, uwalnia receptor od białek opiekuńczych, umożliwia dimeryzację, translokację do jądra komórkowego i związanie z DNA. Decydujące dla efektu biologicznego jest to, co dzieje się na powierzchni tak zmienionego receptora: powstaje rowek, do którego rekrutowane są białka regulatorowe — koaktywatory z rodziny p160 (SRC-1, SRC-2, SRC-3) wzmacniające transkrypcję lub korepresory (NCoR, SMRT) ją wyciszające.
Tu leży wyjaśnienie zjawiska nazywanego selektywnością tkankową. Różne ligandy stabilizują nieco różne konformacje receptora, a więc rekrutują różne zestawy białek pomocniczych. Ponieważ profil dostępnych koaktywatorów i korepresorów różni się w mięśniu, kości i prostacie, ten sam związek może zachowywać się w jednej tkance jak agonista, a w innej jak częściowy agonista lub antagonista. Narayanan i wsp. (2018) opisują ten model jako podstawę koncepcyjną całej klasy SARM.
Różnica jest strukturalna i ma konsekwencje metaboliczne. Sterydy anaboliczno-androgenne wywodzą się ze szkieletu steroidowego testosteronu. RAD-140 nie ma tego szkieletu — jest cząsteczką niesteroidową. Konsekwencja pierwsza: nie jest substratem 5α-reduktazy, enzymu przekształcającego testosteron w dihydrotestosteron (DHT), silniejszy androgen odpowiadający za znaczną część działań androgennych w tkankach obwodowych. Konsekwencja druga: nie ulega aromatyzacji do estrogenów, ponieważ aromataza działa na substraty steroidowe. Solomon i wsp. (2019) oraz Narayanan i wsp. (2018) wskazują na te dwa punkty jako farmakologiczne wyróżniki klasy.
Brak tych przemian nie oznacza jednak braku wpływu na układ hormonalny. Sygnalizacja przez receptor androgenowy w podwzgórzu i przysadce pozostaje zachowana, co przekłada się na możliwość hamowania endogennej produkcji testosteronu — o czym niżej, w części poświęconej zgłoszonemu profilowi bezpieczeństwa. Niesteroidowość zmienia drogi metaboliczne, nie usuwa działania na oś hormonalną.
Miller i wsp. (2011) zgłosili, że RAD-140 wiąże receptor androgenowy z wysokim powinowactwem i działa w układach komórkowych jako jego agonista, aktywując transkrypcję genów zależnych od AR. W modelach zwierzęcych zaobserwowano rozbieżność między wpływem na tkankę mięśniową a wpływem na tkankę prostaty — czyli dokładnie ten wzorzec, który definiuje pojęcie selektywności w opisie związków SARM. Ta rozbieżność bywa wyrażana liczbowo jako stosunek działania anabolicznego do androgennego.
Ten parametr wymaga ostrożnej interpretacji. Nie jest stałą fizyczną cząsteczki, tylko wartością zależną od gatunku, punktu końcowego i sposobu pomiaru. Bond i wsp. (2025) podkreślają, że wskaźniki anaboliczno-androgenne wyznaczone w modelu gryzoniowym nie przenoszą się wprost na człowieka, a ich porównywanie między pracami różnych zespołów jest obarczone błędem metodologicznym. Innymi słowy: liczba opisuje model, a nie obietnicę.
Drugie zastrzeżenie dotyczy samej selektywności. Została ona opisana na modelach zwierzęcych i w układach komórkowych. Nie ma dowodów, że przekłada się na człowieka w postaci gwarantowanego rozdzielenia efektów — brakuje kontrolowanych badań klinicznych fazy III, które mogłyby to zweryfikować (Bond i wsp. 2025).
Literatura przedkliniczna dotycząca RAD-140 obejmuje trzy główne prace, prowadzące w trzech różnych kierunkach. Każdą omawiamy osobno, z podaniem modelu i ograniczeń.
Praca wprowadzająca. Model: układy komórkowe oraz gryzonie i naczelne w części doświadczeń przedklinicznych. Zgłoszone punkty końcowe: powinowactwo wiązania do receptora androgenowego, aktywność transkrypcyjna w testach reporterowych oraz zmiany masy tkanek docelowych — mięśnia unoszącego odbyt (levator ani) i prostaty — w modelu kastrowanego szczura, czyli klasycznym układzie oceniającym rozdział działania anabolicznego i androgennego. Zgłoszono aktywność anaboliczną wobec tkanki mięśniowej przy ograniczonym wpływie na tkankę prostaty w porównaniu z testosteronem.
Ograniczenia: jest to charakterystyka przedkliniczna, projektowana pod kątem wyboru cząsteczki do dalszego rozwoju, a nie pod kątem oceny bezpieczeństwa u ludzi. Punkty końcowe mają charakter surogatów. Zwierzęta kastrowane to model o obniżonym poziomie androgenów endogennych, co zawyża czułość układu na ligand egzogenny.
Model: pierwotne hodowle neuronów hipokampa oraz samce szczurów z uszkodzeniem wywołanym kwasem kainowym. Kainian jest agonistą receptorów glutaminianergicznych i wywołuje ekscytotoksyczność — nadmierne pobudzenie neuronów prowadzące do napływu wapnia, stresu oksydacyjnego i śmierci komórki. To standardowy model uszkodzenia neuronalnego stosowany w neurobiologii doświadczalnej.
Co zgłoszono: RAD-140 zmniejszał śmierć neuronów w hodowli oraz ograniczał uszkodzenie neuronów hipokampa u szczurów poddanych działaniu kainianu. Zgłoszono, że efekt zachodził za pośrednictwem receptora androgenowego obecnego w neuronach, z udziałem szlaku MAPK — czyli tej samej osi receptorowej, która odpowiada za działanie w mięśniu, tylko w innej tkance.
Czego to nie dowodzi: nie dowodzi działania neuroprotekcyjnego u człowieka. Nie stanowi podstawy do formułowania jakichkolwiek twierdzeń o wpływie na funkcje poznawcze, choroby neurodegeneracyjne czy zdrowie mózgu. Model kainianowy to ostre uszkodzenie doświadczalne, a nie odpowiednik przewlekłego procesu chorobowego u ludzi. Wynik ma wartość jako trop mechanistyczny dla dalszych badań podstawowych — i tylko taką.
Model: linie komórkowe raka piersi z ekspresją receptora androgenowego i receptora estrogenowego (AR+/ER+) oraz modele ksenograftowe. Kontekst biologiczny: w tym podtypie nowotworu sygnalizacja estrogenowa napędza proliferację, a receptor androgenowy jest obecny w większości guzów ER+. Hipoteza badaczy zakładała, że aktywacja AR może działać jako alternatywna ścieżka tłumienia sygnalizacji estrogenowej — receptor androgenowy, pobudzony przez ligand, wpływa na ekspresję genów zależnych od ER, w tym na sam receptor estrogenowy.
Co zgłoszono: RAD-140 hamował wzrost komórek nowotworowych AR+/ER+ w warunkach doświadczalnych oraz w modelu ksenograftowym, a mechanizm powiązano z aktywacją AR i wynikającym z niej wpływem na oś estrogenową. Praca ma charakter przedkliniczny i eksploracyjny.
Czego to nie dowodzi: nie oznacza, że RAD-140 jest lekiem przeciwnowotworowym ani że jest bezpieczny czy skuteczny w onkologii u ludzi. Nie oznacza również, że związek „chroni przed rakiem” — takie twierdzenie byłoby nadużyciem wobec danych. Model ksenograftowy to układ o ograniczonej translacyjności; historia onkologii zna wiele związków skutecznych w ksenografcie i nieskutecznych u pacjentów.
Trzy prace, trzy różne obszary — a jedna oś mechanistyczna. Mięsień, neuron, komórka nowotworowa piersi: w każdym z tych układów opisany efekt prowadzi przez receptor androgenowy. To spójny obraz farmakologiczny i jednocześnie ostrzeżenie interpretacyjne. Receptor androgenowy jest obecny w bardzo wielu tkankach organizmu, a ligand, który go aktywuje, działa wszędzie tam, gdzie receptor występuje. Selektywność opisana w modelu nie jest tożsama z brakiem działania poza tkanką docelową.
Poniższe informacje opisują substancję i zdarzenia zgłoszone w piśmiennictwie. Nie są instrukcją, ostrzeżeniem konsumenckim ani zachętą — są charakterystyką odczynnika, którą powinien znać każdy, kto z nim pracuje.
RAD-140 znajduje się na Liście Substancji i Metod Zabronionych Światowej Agencji Antydopingowej (WADA) w kategorii S1 — środki anaboliczne, w podgrupie „inne środki anaboliczne” obejmującej selektywne modulatory receptora androgenowego. Zakaz obowiązuje w każdym czasie — zarówno w okresie startowym, jak i poza zawodami. Obecność związku lub jego metabolitów w próbce zawodnika stanowi naruszenie przepisów antydopingowych.
Wykrywalność nie jest problemem technicznym dla laboratoriów akredytowanych. Thevis i Schänzer (2018) opisują metody detekcji SARM oparte na chromatografii cieczowej sprzężonej ze spektrometrią mas (LC-MS/MS), pozwalające identyfikować zarówno związek macierzysty, jak i jego metabolity w moczu na poziomie stężeń śladowych. Dla RAD-140 opisano charakterystyczne przemiany metaboliczne, w tym produkty hydroksylacji i demetylacji, wykorzystywane jako markery analityczne. Okno detekcji metabolitów bywa istotnie dłuższe niż okno detekcji związku macierzystego.
Praktyczny wniosek dla każdego, kto podlega kontroli antydopingowej: kontakt z tym materiałem oznacza ryzyko wyniku pozytywnego i konsekwencji dyscyplinarnych. Odczynnik jest przeznaczony wyłącznie do zastosowań laboratoryjnych.
Odczynnik dostarczany jest w postaci kapsułkowej. Kapsułka stanowi wyłącznie formę konfekcjonowania materiału badawczego: porcjowanie na powtarzalne jednostki o zadeklarowanej zawartości ułatwia ewidencję, kontrolę stanu magazynowego i powiązanie materiału z dokumentacją partii.
Postać kapsułkowa nie zmienia statusu odczynnika. Konfekcjonowanie w kapsułki jest rozwiązaniem technicznym, nie sugestią przeznaczenia. RAD-140 pozostaje odczynnikiem chemicznym wyłącznie do badań laboratoryjnych (Research Use Only) i nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierzęta.
Warto powiedzieć to wprost, ponieważ w obiegu potocznym forma bywa mylona z klasą regulacyjną. Postać nie jest klasą regulacyjną. O tym, czym jest dany materiał w świetle prawa, decyduje jego skład, przeznaczenie i status rejestracyjny — nie kształt opakowania jednostkowego. Kapsułka nie czyni z odczynnika badawczego suplementu diety ani produktu leczniczego — jest tylko opakowaniem jednostkowym materiału o zadeklarowanej zawartości. RAD-140 nie jest suplementem diety, nie jest środkiem spożywczym i nie jest produktem leczniczym.
Materiał przechowuje się w oryginalnym opakowaniu, w suchym i chłodnym miejscu, z dala od światła i wilgoci. Postać kapsułkowa nie wymaga łańcucha chłodniczego. Praca z odczynnikiem powinna odbywać się zgodnie z wewnętrznymi procedurami jednostki badawczej i przez wykwalifikowany personel.
RAD-140 nie posiada rejestracji jako produkt leczniczy. Nie został dopuszczony do obrotu przez Europejską Agencję Leków (EMA) ani przez amerykańską Food and Drug Administration (FDA) i nie przeszedł procedury rejestracyjnej w żadnym wskazaniu. Pozostaje związkiem badawczym o statusie Research Use Only.
Nie jest również suplementem diety ani składnikiem dopuszczonym do stosowania w środkach spożywczych. Obrót nim jako produktem przeznaczonym do spożycia przez ludzi jest niezgodny z przepisami żywnościowymi i farmaceutycznymi.
W sporcie zorganizowanym RAD-140 jest substancją zabronioną — WADA, kategoria S1 (środki anaboliczne), zakaz w każdym czasie.
Uczciwy opis związku badawczego kończy się listą tego, czego nie ustalono.
Czym jest RAD-140 (Testolone)?
To niesteroidowy selektywny modulator receptora androgenowego (SARM), scharakteryzowany po raz pierwszy przez Millera i wsp. (2011). W obrocie laboratoryjnym funkcjonuje jako odczynnik chemiczny do badań przedklinicznych — wyłącznie do zastosowań badawczych (RUO).
Czy RAD-140 to lek albo suplement diety?
Nie. RAD-140 nie ma rejestracji jako produkt leczniczy (brak dopuszczenia EMA i FDA) i nie jest suplementem diety ani środkiem spożywczym. Jest odczynnikiem do badań laboratoryjnych i nie jest przeznaczony do spożycia.
Czym RAD-140 różni się od sterydu anaboliczno-androgennego?
Strukturą i metabolizmem. Sterydy wywodzą się ze szkieletu steroidowego testosteronu, RAD-140 jest cząsteczką niesteroidową — nie jest substratem 5α-reduktazy ani aromatazy (Narayanan i wsp. 2018; Solomon i wsp. 2019). Nie oznacza to jednak braku wpływu na oś hormonalną: supresja osi podwzgórze–przysadka–gonady jest zgłaszanym efektem klasy SARM.
Co wiadomo o wpływie RAD-140 na wątrobę?
W recenzowanej literaturze opublikowano dwa niezależne opisy przypadków polekowego uszkodzenia wątroby (DILI) powiązanego z RAD-140: Barbara i wsp. (2020) oraz Niazi i wsp. (2025). Drugi z nich opisuje wzorzec cholestatyczny — uszkodzenie polegające na zaburzeniu odpływu żółci, z podwyższeniem fosfatazy zasadowej i bilirubiny, leczone kortykosteroidami. Sygnał hepatotoksyczności jest udokumentowanym punktem uwagi, a nie hipotezą. Pozostaje to jednak poziom opisów przypadków, nie badań kontrolowanych.
Czym różni się wzorzec cholestatyczny od hepatocelularnego?
Wzorzec hepatocelularny to bezpośrednie uszkodzenie komórek wątroby z dominującym wzrostem aminotransferaz (ALT, AST). Wzorzec cholestatyczny to zaburzenie odpływu żółci z dominującym wzrostem fosfatazy zasadowej (ALP) i bilirubiny. Rozróżnienie ma znaczenie kliniczne, ponieważ cholestaza polekowa bywa uporczywa i wolniej ustępuje.
Czy „najmocniejszy SARM” to fakt?
Nie. To narracja marketingowa. Porównania „mocy” opierają się na parametrach zależnych od modelu doświadczalnego i punktu końcowego, a bezpośrednich porównań u ludzi w warunkach kontrolowanych nie przeprowadzono (Bond i wsp. 2025).
Co oznacza „neuroprotekcja” w kontekście RAD-140?
Oznacza wyłącznie to, co zgłoszono w konkretnym modelu: w hodowlach neuronów i u szczurów z uszkodzeniem wywołanym kwasem kainowym zaobserwowano ograniczenie śmierci neuronów, z udziałem receptora androgenowego (Jayaraman i wsp. 2014). Nie jest to dowód działania u człowieka i nie stanowi podstawy do jakichkolwiek twierdzeń o wpływie na zdrowie mózgu.
Co oznaczają badania nad rakiem piersi?
W modelu przedklinicznym raka piersi z ekspresją receptorów androgenowego i estrogenowego (AR+/ER+) zgłoszono hamowanie wzrostu komórek nowotworowych za pośrednictwem receptora androgenowego, działającego jako alternatywna ścieżka tłumienia sygnalizacji estrogenowej (Yu i wsp. 2017). To wynik przedkliniczny i eksploracyjny. Nie oznacza skuteczności ani bezpieczeństwa w onkologii u ludzi.
Czy RAD-140 jest zabroniony w sporcie?
Tak. WADA klasyfikuje go w kategorii S1 (środki anaboliczne), z zakazem obowiązującym w każdym czasie. Metody LC-MS/MS pozwalają wykrywać związek i jego metabolity w moczu (Thevis i Schänzer 2018).
Dlaczego czystość HPLC i COA mają znaczenie?
Ponieważ analiza produktów „SARM” z obiegu internetowego wykazała, że znaczna ich część nie zawierała deklarowanej substancji, część zawierała inne niezatwierdzone związki, a zawartość odbiegała od etykiety (Van Wagoner i wsp. 2017). Bez potwierdzonej tożsamości (MS) i czystości (HPLC ≥98%) oraz certyfikatu analizy przypisanego do partii materiał nie nadaje się do wiarygodnych badań.
Czy kapsułka oznacza, że to suplement?
Nie. Postać nie jest klasą regulacyjną. Kapsułka to wyłącznie forma konfekcjonowania materiału badawczego. RAD-140 pozostaje odczynnikiem Research Use Only i nie jest przeznaczony do spożycia.
Jak przechowywać odczynnik?
W oryginalnym opakowaniu, w suchym i chłodnym miejscu, z dala od światła i wilgoci — zgodnie z dokumentacją partii i wewnętrznymi procedurami jednostki badawczej. Postać kapsułkowa nie wymaga łańcucha chłodniczego.
Czy istnieją badania kliniczne fazy III dla RAD-140?
Nie. Baza dowodowa opiera się na modelach przedklinicznych i opisach przypadków. Nie ukończono badań rejestracyjnych, nie ma też danych o następstwach długoterminowych (Bond i wsp. 2025; Leciejewska i wsp. 2024).
Powiązane odczynniki: RAD-140 w katalogu odczynników oraz artykuł profilowy RAD-140 — badania i mechanizm.
Zapisz się do Newslettera!
Otrzymaj 10% zniżki na pierwszy zakup
Informacje
© 2026 ONE-PEPTIDES.PL
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.